Trudno byłoby się nie zgodzić z tym spostrzeżeniem

Szymborska to bezsprzecznie duża dama polskiej poezji. Trudno byłoby się nie zgodzić z tego typu sformułowaniem, bo przecież zaświadcza to dosłownie Literacka Nagroda Nobla, której liryczka była laureatką w 1996 roku. Zbaczając z tematu, to zajście położyło się swego rodzaju cieniem na popularności literackiej oraz dodatkowo na jej życiu prywatnym. Sama zresztą dzieliła je na dwa cykle: przed Nagrodą Nobla a także po Nagrodzie Nobla.

Ta skromna persona została nagle niezwykle sławna, zatem musiało to zaciążyć na jej życiu prywatnym. Szymborska przecież na pewien okres umilkła, bo nie mogła tworzyć. No cóż, nie każdy pasuje na celebrytę. Poniektórzy posiadają z tym duży kłopot, inni z kolei wręcz lubią, w momencie kiedy są w ośrodku zainteresowania. Szymborska Wisława bezsprzecznie była częścią tej pierwszej grupy.

Jeżeli popatrzylibyśmy bliżej działalności poetki, bez trudu potrafilibyśmy wskazać reprezentatywne wyróżniki jej twórczości. Ogromna dbałość o słowo, sarkazm, w pewnych przypadkach autoironia oraz zadziwiająca pointa to chyba te bardzo ważne.

Jeżeli jednakże chodzi o tematykę jej twórczości to na pewno powinno się wymienić też trochę: zaduma o człowieku, o wszechświecie, o historii, o cywilizacji. Jak widać, wszystkie te kwestie mają charakter ponadczasowy, zatem poezja Szymborskiej nie zatraca swojej aktualności. Jeżeli już ktoś nie miał styczności z wierszami pisarki, musi jak najprędzej nadgonić te braki, bo nie wypada dosłownie, by nie znać chociaż paru wersów. Tym coraz bardziej, że bez żadnego problemu znajdziemy tę bardzo dużą twórczość w bibliotekach czy na regałach księgarskich.

Autor: Szymborska

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *